پوشیدن کفش ممکن است باعث شده باشد پاهای ما نسبت به پاهای نئاندرتالها ظریفتر شوند
پوشیدن کفش و تأثیر آن بر شکل پاهای انسان
پوشیدن کفش به احتمال زیاد باعث شده تا پاهای ما نسبت به پاهای نئاندرتالها ظریفتر شوند. به گزارش خبرنگار پایگاه خبری، یک مطالعه جدید که به مقایسه استخوان پاشنه نئاندرتالها و انسانهای امروزی پرداخته، نشان میدهد که استفاده از کفش و کاهش تحرک، از عوامل اصلی تغییر شکل پاهای ما به شمار میرود.
نتایج این پژوهش حاکی از آن است که پاهای انسانهای امروزی نسبت به نئاندرتالها ظریفتر هستند. این مطالعه به وضوح نشان میدهد که سبک زندگی کمتحرک و استفاده مداوم از کفش، به ویژه کفشهای سفت، میتواند در تغییر شکل استخوان پاشنه انسان نقش داشته باشد.
پژوهشگران در این مطالعه، هفت استخوان پاشنه متعلق به نئاندرتالها را با ۶۴ نمونه از انسانهای خردمند مقایسه کردند. این نمونهها از گروههای مختلفی شامل شکارچیگردآورندگان دوره پارینهسنگی و جوامع عصر آهن تا انسانهای ساکن ایتالیا پس از انقلاب صنعتی انتخاب شده بودند. نتایج نشان داد که استخوان پاشنه نئاندرتالها در مقایسه با انسانهای امروزی کوتاهتر اما ضخیمتر، پهنتر و حجیمتر بوده است.
استخوان پاشنه نئاندرتالها به گونهای طراحی شده بود که هنگام راه رفتن، آزادی بیشتری برای چرخش به طرفین داشته باشد. این ویژگی احتمالاً به نئاندرتالهای سنگینوزن کمک میکرد تا هنگام عبور از سطوح سنگی و ناهموار، تعادل خود را بهتر حفظ کنند. در مقابل، این پاشنه پهن و حجیم ممکن است برای دویدن طولانی و یکنواخت چندان بهینه نبوده باشد. پژوهشگران بر این باورند که نئاندرتالها بیشتر مسافتها را با راه رفتن طی میکردند و کمتر به دویدن استقامتی متکی بودند.
بخش جالب مطالعه زمانی آشکار شد که پژوهشگران استخوانهای انسانهای باستانی را با نمونههای امروزی مقایسه کردند.
به نوشته آیافالساینس، استخوان پاشنه انسانهایی که پیش از رواج گسترده کفش زندگی میکردند، در برخی ویژگیها بیشتر به نئاندرتالها شباهت داشت تا به انسانهای امروزی. برای مثال، عرض و ارتفاع استخوان پاشنه در شکارچیگردآورندگان و برخی جوامع عصر آهن که عمدتاً پابرهنه بودند، تفاوت چشمگیری با نمونههای نئاندرتال نداشت. در مقابل، استخوان پاشنه انسانهای جوامع پساصنعتی باریکتر و ظریفتر بود.
پژوهشگران بر اساس این تفاوتها بر این باورند که پای انسان مدرن نسبت به اجداد باستانی آزادی کمتری برای چرخش به طرفین دارد. یکی از دلایل احتمالی این موضوع، استفاده از کفشهای سفت است که حرکت طبیعی پا، به ویژه چرخش آن به سمت بیرون را محدود میکند.
کاهش میزان تحرک روزانه نیز میتواند عامل دیگری باشد. زندگی انسان مدرن معمولاً شامل پیادهروی کمتر و حرکت محدودتر در محیطهای طبیعی و ناهموار است. در چنین شرایطی، استخوانهای پا نیز فشار مکانیکی متفاوتی را تجربه میکنند.
با این حال، پژوهشگران تأکید میکنند که نمیتوان تفاوت پای نئاندرتال و انسان امروزی را فقط به کفش نسبت داد. نئاندرتالها بدن تنومندتر و وزن بیشتری داشتند و همین مسئله میتوانست به استخوانهای ضخیمتر و مقاومتر در پا منجر شود. عوامل دیگری مانند تفاوتهای ژنتیکی، محیط زندگی، رژیم غذایی و میزان فعالیت بدنی نیز احتمالاً بر شکل استخوان پاشنه تأثیر گذاشتهاند.
نویسندگان این مطالعه در نهایت میگویند که استخوان پاشنه ظریفتر بیشتر در جمعیتهای کمتحرک و پساصنعتی دیده میشود و استفاده از کفش، همراه با کاهش تحرک در محیطهای طبیعی، احتمالاً در شکلگیری این تفاوت سهم داشته است. به بیان ساده، پای انسان مدرن تنها نتیجه تکامل ژنتیکی نیست؛ شیوهای که در طول هزاران سال راه رفتهایم، نوع سطحی که روی آن حرکت کردهایم و حتی کفشی که پوشیدهایم نیز ممکن است اثر خود را بر استخوانهایمان باقی گذاشته باشد.
این پژوهش در ژورنال Journal of Human Evolution منتشر شده است.
سوالات متداول
پوشیدن کفش چه تأثیری بر پاهای انسان دارد؟
پوشیدن کفش به ویژه کفشهای سفت میتواند باعث تغییر شکل استخوان پاشنه و ظریفتر شدن پاهای انسان نسبت به نئاندرتالها شود.
چرا پاهای نئاندرتالها ضخیمتر بودند؟
پاهای نئاندرتالها به دلیل وزن بیشتر و بدن تنومندتر، استخوانهای ضخیمتر و مقاومتری داشتند.
آیا سبک زندگی مدرن بر شکل پا تأثیر دارد؟
بله، سبک زندگی کمتحرک و کاهش فعالیت بدنی میتواند بر شکل پا و استخوانهای آن تأثیر بگذارد.
چگونه میتوان تفاوتهای پاهای انسان مدرن و نئاندرتالها را توضیح داد؟
تفاوتها ناشی از عوامل مختلفی از جمله استفاده از کفش، سبک زندگی و تفاوتهای ژنتیکی است.
این مطالعه در کدام ژورنال منتشر شده است؟
این پژوهش در ژورنال Journal of Human Evolution منتشر شده است.
